Design thinking is een probleemoplossende aanpak die begint bij het diepgaand begrijpen van de behoeften en knelpunten van de uiteindelijke gebruiker, voordat er over een oplossing wordt nagedacht. De methode kent doorgaans vijf fasen: inleven (empathize), het probleem definiëren, ideeën genereren, een prototype bouwen en testen. Het uitgangspunt is dat een oplossing pas goed is als hij daadwerkelijk aansluit op hoe mensen werken, niet alleen op wat technisch mogelijk is.
Waarom dit relevant is bij softwareselectie
Bij softwareselectie is de valkuil dat je start bij een lijst gewenste functies, in plaats van bij het daadwerkelijke probleem dat medewerkers dagelijks ervaren. Design thinking dwingt je om eerst te begrijpen waar het huidige proces vastloopt (bijvoorbeeld: "facturen worden twee keer ingevoerd") voordat je bepaalt welke functie dat oplost.
Deze aanpak sluit direct aan op het opstellen van een goed programma van eisen: eisen die voortkomen uit een concreet, geobserveerd knelpunt zijn beter te toetsen dan eisen die uit een generieke checklist zijn gekopieerd.
Praktisch voor het MKB
Voor een MKB-bedrijf hoeft dit geen formeel design thinking-traject te zijn. Praktisch betekent het: praat met de daadwerkelijke gebruikers voordat je een programma van eisen opstelt, en vraag concreet waar zij nu tijd verliezen of fouten maken, in plaats van alleen de manager of eigenaar te vragen wat er "zou moeten kunnen".
Meer lezen
Vraag een gratis, onafhankelijke selectiescan aan
In drie korte stappen naar een eerste advies. Betaald door jou als afnemer, nooit door een leverancier.
Start je selectiescan